Matka - Pearl S. Buck

wydawnictwo: Muza S.A.2008
tytuł oryginału: The Mother
język oryginału: angielski
oprawa miękka
liczba stron: 238

Cóż za smutna, poruszająca książka. W przedrewolucyjnych Chinach na wsi żyje sobie uboga rodzina. Żyje według tradycji, w rodzinie każdy ma swoje miejsce, role są wyraźnie określone i ludzie dzięki temu mają swoiste poczucie bezpieczeństwa. Myślę, że schematu rodziny w Chinach nie trzeba już nikomu przypominać. 

Ta powieść jest swoistą metaforą ukazującą życie kobiety w Chinach. I to jest właśnie takie poruszające - życie będące jednym pasmem cierpienia, smutku, czekania, bólu, samotności i ciężkiej pracy.

Tytułową Matką mogłaby być chyba każda wiejska kobieta z tamtych czasów. Autorka nawet nie nadała imion swoim bohaterom - jest matka, mężczyzna, matka mężczyzny czasami nazywana starą kobietą albo starą matką, dzieci to po prostu chłopiec i dziewczynka, potem rozróżniane na młodszego chłopca/brata i starszego chłopca/brata. Niesamowite - przez całą powieść nie padło ani jedno imię, a mimo to każda z postaci ma swój charakter, wyróżnia się na tle mieszkańców wioski. 

Najbardziej poruszył mnie los najstarszego syna, który od ósmego roku życia pracował z matką w polu, ponieważ mężczyzna pewnego dnia wyszedł z domu i nigdy nie powrócił do rodziny. Jego los pozostał do końca nieznany. A ten mały chłopiec harował przez całe swoje życie, w wieku dziewiętnastu lat był już skrzywiony od pracy. A matka? Matka najbardziej kochała najmłodszego - obiboka i lawiranta. 

Każda z postaci zasługuje na osobne omówienie, ale ja tego nie zrobię. To jedna z tych książek, którą trzeba przeczytać koniecznie! Nie, nie mam zamiaru nikogo namawiać. Muszę ją przetrawić.