O blogosferze, spostrzeżeniach i jednym postanowieniu.

No i mam pięć lat. Znaczy mój blog ma pięć lat. Nie, nie będzie żadnego szampana ani zdjęć fajerwerków.
Bo otóż doszłam do mało budujących wniosków.

A wszystko dzięki temu, że zaczęłam kopiować i przenosić tu swoje notki z onetu, gdzie prowadziłam blog dwa i pół roku (od 27 grudnia 2006 do 24 lipca 2009).

A zatem jakież to mało budujące spostrzeżenia przy okazji poczyniłam?

Pierwsze i najważniejsze dołujące i dobijające - ja czytam coraz mniej książek!!!

Tak, tak. Kiedyś w miesiącu pochłaniałam kilkanaście. Dziś ledwie dociągam do dziesięciu. Zaczęłam się zastanawiać nad przyczyną tego stanu i już wiem. Wszystko przez ten zakichany Internet i te serwisy społecznościowe. Nie oszukujmy się, jestem ciekawa, co nowego się dzieje. Zaglądam to tu to tam, popatrzę, poczytam, tu się udzielę, tam zdenerwuję, a czas leci. 

Kolejne spostrzeżenie, tym razem budujące - idzie ku lepszemu! Już nie przynoszę z bibliotek naręczy książek i nie pożyczam od ludzi. Już mam własne;) Tiaaa... Inna sprawa, że kiedyś nie wydawałam tyle pieniędzy na książki. Czyli wypożyczałam. Czyli ja nie wiem, czy teraz jest lepiej. Ale przyjmijmy, że jest lepiej.

No i jeszcze jeden plus - w końcu uświadomiłam sobie, kiedy zaczęłam brać książki od wydawnictw. Zaznaczam z całą mocą, że to one pierwsze zaczęły! To one do mnie pierwsze napisały i zapytały, czy nie zechciałabym. No i ja, naiwna, łyknęłam haczyk. Tak, nie bójmy się tego nazwać po imieniu - dałam się złapać na pochlebstwo. Wtedy nawet nie miałam pojęcia, że człowiek może się tak zapętlić w tych zobowiązaniach. Na początku to była sama radość i duma. Matko jedyna! To trwało od sierpnia 2008! Pamiętam nawet swoją pierwszą książkę do recenzji. To była wspaniała i do dziś lubiana przez mnie Fryczkowska "Straszne historie o otyłości i pożądaniu". Pojedyncze sporadyczne egzemplarze niepostrzeżenie przerodziły się w jakieś makabryczne stosy i cała akcja straciła swój urok. A do tego jeszcze inne aspekty i tak oto 1 lipca 2011 zerwałam z tym. Z bólem, ale zerwałam. I nie żałuję. Znowu jestem wolna i czytam bez terminów i poczucia, że nie zdążę.

Tak przeglądając te stare wpisy sprzed lat uświadomiłam sobie jeszcze jedną rzecz - książki przypominały mi różne wydarzenia z życia, w czasie których czytałam ten a nie inny tytuł. Np. "Zapach cedru" i od razu skojarzenie - ach, to na Słowacji w ferie 2007! Albo"Cień Poego" - wypożyczona z biblioteki wojewódzkiej w pewien wiosenny dzień, gotowa byłam siadać z nią byle gdzie na ławce i czytać, ale rodzina stanowczo zaprotestowała. I tak dalej w tym duchu. Wiecie, zauważyłam dopiero teraz, że niektóre książki przypominają mi, w jakich okolicznościach je czytałam, albo skąd je wzięłam, jak na nie polowałam itd. To są całkiem przyjemne wspomnienia.

Obiecuję, to już ostatnie spostrzeżenie - jakie ja kiedyś krótkie notki pisałam! Oczywiście już dziś bym takich nie pisała, ale miło powspominać;)

Czyli że co? Jakieś postanowionko? Coś na nową drogę życia czyli drugą pięciolatkę? Przydałoby się.

Obiecuję sobie, że nie będę siedziała tyle przed komputerem. Człowiek tylko nerwy traci od tych wszystkich dyskusji, kłótni, przewalanek, uraz osobistych - kotłuje się ta nasza blogosfercia książkowa, oj kotłuje. No i te same książki wszędzie - jak jakiś tytuł idzie do recenzji, to do znudzenia - na każdym współpracującym blogu w ciągu mniej więcej dwóch miesięcy pojawi się na pewno. Wychodzi mi, że w celu powrotu do korzeni oprócz zerwania współpracy muszę jeszcze przestać śledzić blogi. Nie, żartuję, lubię do Was zaglądać. Ale i tak postanawiam:

 mniej Internetu a więcej czytania.
Rzekłam.